ساعت پنج صبح پشت بام رفتن هم طعمی دارد ها! دولا شدن...تا کمر...وسوسه است دیگر. حتمن که نباید لباس مرتب به تن کنی، نامه ای جا بگذاری، در و پنجره ها را ببندی و شیر گازی باز کنی. بی وقت قبلی...بی برنامه ریزی قبلی...تا کمر اویزان شوی و فکر کنی همه بود و نبودت به یک تکان ساده بند است و بس. آخ! نمی دونی چه حس وحشی و پر لذتی است. عجب رام ناشدنی است وسوسه ان لحظه و چه لذتی دارد لمس کردن جدال بین وسوسه و عقل. ها ها ها! وسوسه است دیگر.
Permalink
|
