مطلب قبلي :: خانه :: مطلب بعدي

جمعه ۲۰ آبان ۸۴

الا یا ایها الناس! ایمانتان را از دست ندهید!

نمی نویسم . دلیلش ساده است. فکر می کنم حرفی برای گفتن ندارم. انگار باید ساعت ها فکر کرد تا دستک دنبکی برای نوشتن پیدا کرد. حتمن الان می گویید این همه رویداد. به میمنتی ومبارکی قرار است ساعات کار ما زنان را محدود کنند، مبادا خللی در امر شلیک به معراج رخ دهد. قرار است پاک کن به دست به جان هرچه نقشه و کره جغرافیا است بیافتیم و مرگ بر آن و درود بر آن یکی سر دهیم و اسرائیل و اسرائیلی را به درک واصل کنیم.قرار است همچنان در کافه ها ولو شویم و قهوه پشت قهوه حسرت مهد دموکراسی، فرانسه زیبا را بخوریم. فرانسه ای که این روزها دراتش می سوزد، مهد دموکراسی که پوست می اندازد. مهد دموکراسی که عریان می شود و تازه می فهمی عجوزه هشتاد ساله را جای پری روی پانزده ساله به تو قالب کرده بودند.هه! ان طرف تر سه هتل در امان میزبان سه انتحاری می شوند، عروسی به عزا تبدیل می شود، عروس ودامادی بی پدر می شوند، شصت و چند نفری به درک واصل، ناقابل. و همین جا، در خراب شده ای که چهارمین تولید کننده نفت جهان است و از بد روزگار وطن توست و از قضا با بند بند وجود به ان دلبسته ای و دوستش داری وزارت نفتش نزدیک سه ماهی است که وزیر ندارد؛ وزیر پیشنهادی بیست میلیاردی ثروت دارد، در دولتی که شعارش فقرزدایی است و نفت را سر سفره ها بردن، و رئیس جمهورش فرش های ریاست جمهوری را به موزه سپرده است که همگان بدانند دفتر ریاست جمهوری عرصه تجملات نیست. لبخند بزن، تناقض ها همیشه جالب است، همیشه. در همین خراب شده قرار است خیلی خودکفا شویم، سوخت هسته ای تولید کنیم، راکتور، نیروگاه، به رئیس آژانس انرژی اتمی جایزه صلح نوبل می دهند، کف می زنند برایش، مبادا این خراب شده غنی سازی را ادامه دهد و برسد به بمب. قرار است خراب شده دوست داشتنی تحریم اقتصادی شود، مردم خراب شده فلک زده تر شوند. و ما سوت زنان هر روز و هر شب تکرار کنیم که موهبتیست زیستن در زادگاه شیخ ابو دلقک کمانچه کش.خوب آره! حق با توست.قرار است نه فیلم لیبرالیستی ببینیم، نه نیهیلیستی، نه فمینیستی، اما روایت فتحیسم و شمقدریسم و آبگوشتیسم با پیازیسم اضافه و خیلی اگر شیکی سانتی مانتالیسم از نوع ماه رمضونیسم را عشق است.قحطی ایسم که نیامده است!می گویی این همه رویداد، این همه حرف. راست هم می گویی خوب! ولی می دانی درد اصلی چیست؟ همین که ظلمت رویدادها و سرعت ظلمات آنقدر زیاد شده است که نفس کشیدن و درنگ کردن شده است دشوارترین کارها. واکنش ها اصلن دارد ته می کشد، شادی، ترس، غم، خنده، خشم، آرامش.ما البته هنوز هستیم، هنوز هم مقاله می نویسیم، هنوز هم هر روز از این جلسه به ان جلسه می دویم، هنوز هم محکوم می کنیم، کمپین راه می اندازیم، کتاب می نویسیم، فیلم می بینیم، پروژه تعریف می کنیم، بالا می رویم و پایین می آییم.
دنیا، امروز انگار بی رحم تر از همیشه است. این طوفان پایان ناپذیر کشتار، جنگ، خونریزی، بمباران، گرسنگی، فقر، تروریسم، آشوب، شورش، خشم، و فردای بشریتی که به ظلمات می ماند. و بارقه های عشق و صلحی که نفس آدم را می برد. خبر را تا الان حتمن خواندید. سربازان اسرائیلی سر پسرک دوازده ساله فلسطینی را نشانه می گیرند، به خیال انکه تفنگ اسباب بازی پسرک حقیقی است. پسرک دچار مرگ مغزی می شود و پدر و مادر پسرک اعضای بدن او را به شش اسرائیلی اهدا می کنند تا انها را از مرگ برهانند. به شش اسرائیلی ...به شش نفر از مردم سرزمینی که سال ها است سرزمین این مردم را اشغال کرده است، خانه هایشان را ویران، بچه شان را هم که کشته است. در برابر این همه ایثار، این رساترین پیام صلح بهت زده تنها می نشینی و اشک می ریزی و به اوج دریادلی فکر می کنی که اگر نبود ان زن و مرد فلسطینی نمی توانستند پاره های وجود عزیزشان را پیشکش اهالی سرزمین دشمن کنند. و به دنیای وارونه ای که نوبل صلح اش را البرادعی ها می گیرند، همه چیز جهان وارونه است، جهان گرفتار وارونگی است اصلن. و مردم جهان، دست در دست هم، جهل ونادانی پست مدرنی قرن بیست و یکم را رقم می زنند تا مردمان هزاره های بعدی شاهکارهای این فاتحان اصلی جهان، اسطوره های بلاهت و صد البته قساوت را با ذره بین های قطور موشکافی کنند.، که رستگاری نزدیک است!همین بغل مغل ها!

*****************

سیستم مووبل تایپ وبلاگ را ارتقا داده ام، نظرات بعد از تایید روی صفحه ظاهر می شوند. بنابراین لطفا خیال نکنید سیستم نظرخواهی دچار مشکل شده است و نظراتتان را چندین بار ارسال کنید. خدا پدر ومادر هرزه نویس ها و اسپم ها و ولگردها و جفتک پران های اینترنتی را بیامرزد که سبب ارتقا ام تی این وبلاگ شدند که از قدیم الایام بیخود نگفتند عدو شود سبب خیر!

Permalink | Comments 13
 

.:: نظرات خوانندگان