مطلب قبلي :: خانه :: مطلب بعدي

سه شنبه ۱ آذر ۸۴

کمی هم فیلم و دغدغه های متضاد

اول بگویم که این پست خیلی طولانی هست اما ممنون می شوم ان را بخوانید و دوست دارم نظرات شما را هم بدونم:)

دیشب در یک مهمانی خودمونی فمینیستی فیلم"Fire" را دیدیم. فیلم ساخته کارگردان معروف هندی، دیپا مهتا و تولید سال 1997 است. فیلم جنجال برانگیزی که در زمان پخش در هند خشم هندوهای افراطی را برانگیخت و در اعتراض چند سینما را در هندوستان به اتش کشیدند و نهایتن هم فیلم توقیف و پخش ان نه تنها در هند، که در چندین کشور دیگر هم ممنوع شد.

داستان فیلم روایت زندگی خانواده ای است که قبل از جدایی پاکستان و هند در قسمت های پاکستانی ساکن بوده اند؛ اما بعد از جدایی و اعلام استقلال پاکستان به بخش هندی نشین مهاجرت کرده اند. یک خانواده طبقه متوسط هندی که طبق رسم رایج هندوستان همه با هم در یک خانه زندگی می کنند. اعضای خانواده مادر پیر و علیل، دو پسر و همسران این دو به اضافه یک مستخدم مرد هستند. پسر بزرگ پیرو فرقه مذهبی خاصی است که در سیر وسلوک این فرقه باید از هم خوابگی با زنان چشم پوشید و مرد سیزده سال است که با زنش هم بستر نشده است. پسر کوچک به تازگی با دختر جوان و زیبایی ازدواج کرده است، پسر معشوقه ای هنگ کنگی دارد که حاضر به ازدواج با او و زندگی با دیگر اعضای خانواده او در یک خانه نشده است و پسر بعد از ازدواج کماکان با معشوقه هنگ کنگی اش که آرایشگر است ارتباط دارد. عروس جوان خانواده خیلی زود متوجه رابطه شوهرش و معشوقه هنگ کنگی او می شود. عروس بزرگتر است که به دلداری او می آید. این دو که تمامی ساعات روز را با مادر شوهر علیل و مریض خود در خانه هستند کم کم با هم صمیمی تر می شوند و آرام آرام رابطه عاطفی عمیقی بین این دو ایجاد می شود. رابطه ای که به تدریج عاشقانه می شود و این دو زن شریک عاطفی و جنسی یکدیگر می شوند. رابطه هر دو زن را شکوفا می کند، عروس بزرگتر شادابی و طراوتی را که از دست داده بود دوباره به دست می اورد و انقدر در این رابطه هم جنس گرایانه غرق لذت هستند که دیگر اهمیتی به بی وفایی یا عدم توجه شوهر نمی دهند.مستخدم خانه که مرد جوانی است به عروس کوچکتر علاقه مند می شود. مستخدم که پرستار مادر علیل خانواده هم هست مدام جلو چشمان پیر زن فیلم های پورنو می بیند و خودارضایی می کند و پیرزن هم که قادر به صحبت کردن نیست هرچقدر با ایما و اشاره به دیگران می گوید او را با مستخدم تنها نگذارند انها متوجه نمی شوند. مستخدم که به رابطه دو عروس شک کرده است ان دو را می پاید و متوجه ارتباط دو عروس با یکدیگر می شود. در همین زمان عروس بزرگتر مچ او را در حین دیدن فیلم پورنو جلو چشم مادر شوهر پیرش می گیرد و با عصبانیت بسیار به گوش مستخدم سیلی می زند، مستخدم هم تلویحن به او حالی می کند که در جریان رابطه ان دو هست. دو عروس از پسر بزرگ خانواده که نقش ریاست بر خانواده را هم دارد می خواهند که مستخدم را بیرون کند امامرد معتقد است که باید فرصت دیگری برای اصلاح به او داد و مستخدم ماندگار می شود. او که جدای از کنجکاوی به دلیل علاقه اش به عروس کوچک تر به رابطه دو زن حسادت می کند بالاخره روزی آن دو را در تخت خواب در حین سکس می بیند و سریع پسر بزرگ خانواده را خبر می کند. مرد سریع خود را به خانه می رساند و قبل از انکه وارد اتاق خواب شود به مستخدم می گوید که جل و پلاسش را جمع کند و از ان خانه برود. در لحظه ای که دو زن مشغول عشقبازی هستند مرد در اتاق را با شدت باز می کند، راز این دو از پرده بیرون افتاده است و زن بزرگتر به دیگری می گویدذ که خیلی زود خانه را ترک کند تا او هم فردا به او بپیوندد. عروس کوچک تر می گوید که بدون او نمی رود و او هیچ چیزی مدیون شوهری نیست که سیزده سال است به او دست نزده است. اما عروس بزرگتر می گوید که باید با مرد حرف بزند و به زور او را روانه می کند و قول می دهد فردا به او ملحق شود. بعد در اشپزخانه مشغول اشپزی است که شوهرش پیش او می آید و می گوید که او متحول شده است و می داند همه این ماجراها تقصیر سیتا(عروس کوچک) است و حالا می خواهد که دوباره مثل سابق با زن باشد و ... زن اما با جدیت می گوید که او سیتا را دوست دارد، با او خوشبخت است و شکوفا و او را و این خانه را برای همیشه ترک می کند تا با سیتا باشد. مرد عصبانی می شود و به زور زن را به خودش می چسباند و او را با حرص می بوسد، زن او را هل می دهد و دنباله ساری اش روی گاز اشپزخانه می افتد و اتش می گیرد. مرد اما بی توجه به اتش گرفتن او مادر پیرش را که از کاناپه به پایین پرت شده است بلند می کند و سرجایش می گذارد. صحنه اخر فیلم، سیتای هراسان را نشان می دهد که در محل قرارشان منتظر زن دیگر ایستاده است و بالاخره زن دیگر سیاه و دود گرفته و خسته نفس زنان می رسد و به او ملحق می شود.

چند صحنه این فیلم به نظرم خیلی تاثیر گذار بود.
-زن و شوهر جوان که تازه ازدواج کرده اند از ماه عسل برگشته اند و مرد در طول ماه عسل با زنی که علی رغم میلش با او ازدواج کرده است همبستر نشده است. برادر بزرگتر به او می گوید که مرد باید با زنش همبستر بشود و این از وظایف زناشویی اوست. برادری که خود سیزده سال است با زنش همبستر نشده است!! همخوابگی صورت می گیرد، مرد که ازضا می شود یک گوشه تخت می افتد، نگاهی به زن که حسابی ترسیده است می اندازد و تنها می گوید" اگر خون ریزی داشتی نترس و نگران نشو، دفعه اول این اتفاق عادی هست "و می خوابد. زن با هراسانی به رگه خونی نگاه می کند که روی ران هایش سرازیر است و با ترس ملافه خونی را با دستمال پاک می کند.
-دو زن که با هم غرق خوشی هستند برای عبادت به یک معبد هندوها می روند. این دو که رابطه عاطفی و جنسی خوبی با هم دارند ضریح عبادتگاه را چنگ می زنند و با تضرع دعا می کنند که شوهرانشان اصلاح شوند و به سوی انها برگردند!

-پسر کوچک تر دراتاق خواب به زنش می گوید که او را دوست ندارد ومعشوقه هنگ کنگی اش را از ته دل می خواهد، به نظرش معشوقه اش زن بسیار جذاب و شیرین و خواستنی است و بعد می گوید حالا دو راه دارند. یا اینکه زن طلاق بگیرد یا اینکه زن را حامله کند و به زن نگاهی می اندازد و می گوید: به نظرم اگر بچه دار بشویم تو هم سرت گرم می شود و سرگرمی خواهی داشت!!حالا انتخاب با تو هست!( چه بزرگ منشانه واقعن!) زن بلند می شود سیلی محکمی به گوش مرد می زند و می گوید که به نظرش مرد یک حرومزاده واقعی هست. مرد نگاهی به زن می اندازد و با لبخندی میگوید: خوشم میاد. خوشم میاد زنم بجنگد. خوبه... و به زور لب هایش را به لب زن می چسباند.

-در تمام این سال ها کسی که از مادر علیل خانواده نگهداری کرده است عروس بزرگ بوده است. پیرزن هم بعد از سر رسیدن پسرش متوجه رابطه دو عروسش می شود. با ایما و اشاره عروس بزرگ را صدا می کند، عروس با مهربانی همیشگیش می رود و خم می شود تا او را بلند کند. پیر زن به صورت او تف می اندازد. و تمامی این سال ها تنها و تنها این عروس بوده است که مراقب او بوده است و بس...

خوب! محور اصلی این فیلم "لزبینیسم" است. یک چیزی که اول تو ذوق من می زد این مسئله بود که کارگردان این باور را به تو نشان می دهد که زنانی که از شوهرانشان سرخورده شده اند یا شوهرشان به انها توجه نمی کنند لزبین می شوند. در واقع بازتولید همان دلیل مرد سالارانه ای که جوامع مرد سالاری از ان به عنوان مکانیزم کنترل استفاده می کنند و به نوعی ساده انگاری این پدیده. اما در طول فیلم به این موضوع فکر می کردم که حداقل تو جوامع سنتی مثل ایران یکی از دلایل عمده هم جنس گرایی می تواند همین موضوع باشد. در گفت و گوهایی که بعد فیلم داشتیم یکی از دوستان هم دقیقن به این موضوع اشاره کرد و از باشگاه ورزشی معروفی گفت که اکثر مربی های زن انجا همجنس گرا هستند و او در صحبت با انها دیده است که دلایل همه انها یا بی وفایی و خیانت دیدن از شوهر یا دوست پسر بوده است و یا اهمیت بسیار زیادی که شوهر یا دوست پسرشان به اندام و زیبایی انها می داده اند و مدام می گفتند چاق شدی، لاغر شدی و غیره. این زن ها به این دوست ما گفتند که در رابطه با زنان از این گیر دادن ها خبری نیست و روابط خیلی صادقانه تر هست. من گفتم که به نظرم تو جامعه ای مثل ایران یکی از دلایل همجنس گرایی نبود فرصت و موقعیت مناسب برای ارتباط با جنس مخالف است. برای مثال، تو اگر دختر باشی یا پسر به راحتی می تونی دوست همجنست را به خانه تان بیاوری و شب هم خانه شما بماند اما در اکثریت قریب به اتفاق خانواده ها تو چنین اجازه ای را در مورد دوست پسر یا دوست دخترت نداری. یا به راحتی می توانی با دوست هم جنست مسافرت بروی در حالیکه مسافرت رفتن با جنس مخالف دردسری است و خیلی موقعیت های دیگه که تو جامعه سنتی عملن در رابطه با کسی از جنس مخالف نخواهی داشت. خودم چندین مورد دیدم که نبود موقعیت و فرصت برای ارتباط با جنس مخالف سبب ایجاد رابطه هم جنس گرایانه شده است. دو نفر از بچه ها پیرو این تفکر بودند که همه انسان ها با گرایش به دو جنس متولد می شوند و این تربیت و هنجار های اجتماعی که در برابر ان قرار می گیرند هست که یکی از این دو گرایش یا هر دو را بالفعل می کند. بعد بحث مجازات حقوقی ان در قانون ایران و هند در گرفت چرا که میزبان ما هندی بود. که اینجا من همچین اطلاعات حقوقی ام را ریختم رو دایره:) در قانون ایران هم جنس گرایی زنان "مساحقه" نامیده می شود و مجازات ان در سه مرتبه اول حبس و بار چهارم اعدام هست. همجنس گرایی مردان هم "لواط" نامیده می شود ومجازاتش همان بار اول اعدام است. حالا این سوال منطقی پیش می آید که چرا مجازات مردان همان بار اول اعدام است اما زنان بار چهارم؟ دلیل این موضوع از یک دیدگاه کاملن مردسالارانه نشات می گیرد. تفکر پشت این موضوع این هست که در همجنس گرایی زنان دخول صورت نمی گیرد، بنابراین اولین مرتبه نباید مجازاتش به سنگینی لواط باشد که در ان دخول صورت می گیرد. یک کلام سکس یعنی دخول! میزبان هندی ما گفت که در قانون هندوستان هم همجنس گرایی جرم محسوب می شود اما اگر فرد اعتراف کند مجازاتی برای او منظور نمی شود و همین اعتراف را کافی می دانند.یک بحث جالبی هم که بینمان در گرفت سر این بود که لزبین ها باید اعلام کنند لزبین هستند یا خیر. اکثر دوستان معتقد بودند که به ویژه اگر طرف فمینیست هست بهتر است این موضوع رااعلام کند، چرا که این هم قسمتی از مبارزه و ساختارشکنی ها است. من اما گفتم که دچار دو نوع حس متضاد در این باره هستم. فکر می کنم چه لزومی دارد این مسئله را به خصوص تو جامعه سنتی ومذهبی مثل ایران اعلام کند در حالیکه می داند مجازات سختی در انتظار اوست؟ و فکر می کنم همین که طرف روحیات جنسی خود را شناخته، پوسته سنت را شکافته و انگونه که می خواهد زندگی می کند خودش کلی سنت شکنی است. از طرف دیگر فکر می کنم تا وقتی موضوع پنهان در لایه های زیرین هست وضع همین هست که هست و برای به رسمیت شناختن حق همجنس خواهی راهی جز اعلام ان و تلاش برای جا انداختن ان نیست. و البته شروع این کار هم سخت ترین قسمت موضوع است. در ضمن یکی از دوستان گفت که اگر یک همجنس گرا درخواست پناهندگی کند و دلیلش این باشد که در ایرن همجنس گراها با مشکل روبرو هستند، دلیل او پذیرفته نمی شود چرا که هیچ سند حقوق بشری از وضعیت همجنس گراها و رفتاری که با انها در ایران می شود نداریم. من خودم این نکته را نمی دانستم.
چقدر نوشتم!! اما یک سوالی برای من هست. این روزها این دیدگاه که انسان ها به تمایل به هر دو جنس به دنیا می ایند و تربیت و نرم های جامعه هستند که سبب میل به یک جنس(چه موافق چه مخالف) می شوند دیدگاهی هست که زیاد مطرح می شود. درباره خودم که فکر می کنم می بینم من حتی دکتر زنان هم که می خواهم بروم ترجیح می دهم پیش دکتر مرد بروم نه زن! رک و راست بگویم از اینکه زنی به بدنم دست بزند چندشم می شود.حالا دارم فکر می کنم که این نظریه تا چه اندازه درست است و اصلن درست هست یا نه و اگر هست پس یک همچین حسی که من دارم نتیجه چی هست. آیا این هم به سبب همان تربیت اجتماعی و الگوهایی هست که جامعه تعریف می کند؟؟

پ.ن: می خواستم درباره "فمینیسم لزبینی" هم بنویسم که دیگه دست درد گرفتم! حالا باشه بعدن یک پست درباره اش می نویسم.

پ.ن.ن: می بینید که یک باکس جدیدی به اسم تریبون فمینیستی ایران اینجا اضافه شده است. از این به بعد تو این قسمت اخرین مقاله ها و مطالب تولیدی تریبون فمینیستی را خواهم گذاشت. این گفت و گوی الناز انصاری با منصوره شجاعی ما را که الان گذاشتم بخوانید که خیلی جالب است. این "اکوفمینیسم" واقعن مبحث جالبی هست ها.در ضمن لینکدونی پایین باکس تریبون فمینیستی هست.

پ.ن.ن.ن: هان! یادم رفت بگم! «مرکز تحقیقات سلامت زنان فردا»،ایمیلی را ارسال کرده واعلام کردند که پنج‌شنبه، سوم آذر، مراسمی را به مناسبت فرارسیدن 25 نوامبر، روز جهانی نفی خشونت با زنان، برگزار می کند.
محل برگزاری مراسم: خیابان قائم مقام فراهانی، میدان شعاع، خیابان شاهین، شماره 41.
از دعوتتون هم ممنونم، اما متاسفانه نمی تونم شرکت کنم. دوستانی که مایل هستند در این مراسم شرکت کنند.

Permalink | Comments 21
 

.:: نظرات خوانندگان