مطلب قبلي :: خانه :: مطلب بعدي

پنجشنبه ۱۳ بهمن ۸۴

بی عنوان

چهار گروه از آدم ها رادر زندگیم هرگز درک نکردم. برای دو گروه اول احترام قائلم، در واقع هیچ تفاوتی میان انها وآدم هایی که درکشان می کنم نیست. نسبت به دسته سوم احساس ترحم می کنم...از گروه چهارم اما منزجرم، در نظرم بی ارزش ترین و کثیف ترین آدم ها هستند. در "صدای آمریکا" داشتم تظاهرات مجاهدین را می دیدم...هوار هایشان را می شنیدم که خواهان تحریم همه جانبه ایران بودند، هرچه سریعتر بهتر! چندش آور هستند اعضای این گروه، چندش آور...یاد جنگ هشت ساله با عراق افتادم و این سینه زنان زیر عکس مریم ماه تابان که دوش به دوش عراقی ها ایستادند و گلوله را به سمت مردمی شلیک کردند که هموطن آنها هستند، که در هویتی با آنها شریکند. این آدم ها حال من را بهم می زنند، نمی فهمم آدم چطور می تواند انقدر وقیح و کثافت باشد که لحظه شماری کند مردم سرزمینش بیچاره تر و بدبخت تر شوند، در این راستا دست به هر کار کثیفی بزند و بعد هم ادعای مبارزه در راه نجات وطن را داشته باشد! جاسوسان، وطن فروش ها و خائن ها از نظر من هیچند...هیچ.

پ.ن: چند روزی می روم سفر.

پ.ن.ن: خرواری ایمیل جواب نداده در میل باکس و شرمندگی من که لااقل تا ده روز دیگر نمی توانم جواب دهم.

Permalink