مطلب قبلي :: خانه :: مطلب بعدي

دوشنبه ۱۹ تیر ۸۵

این هم از قهرمانی، هنوز حرفی دارید؟

من الان رسمن دارم از خوشحالی می میرم. انقدر بالا پایین پریدم که فکر نکنم دیگه رویم بشه تو چشم همسایه طبقه پایینی نگاه کنم! و انقدر جیغ زدم که صدایم مثل خروس شده!!

ضمن عرض تسلیت به تمام طرفداران فرانسه و سایر تیم ها از جمله آرژانتین، برزیل،آلمان و انگلیس بهتون پیشنهاد می کنم تا عمری باقی است راه راست را برگزیند که همانا راه رستگاری تیم ملی ایتالیا است و بس:دییییی....این وسط اعضای خانواده از جوگیری من نهایت سو استفاده را کرده و قبل از اولین پنالتی پیشنهاد دادند که سه نفری برای ایتالیا دست به دعا می شوند و در عوض بنده آنها را شام مهمان کنم....آن هم کجا؟ برج سفید!! من هم که تا خرخره جو بودم درجا قبول کردم و تازه الان دارم می فهمم چه پیشنهاد فاجعه ای بود و چطور من بدبخت مورد سو استفاده قرار گرفتم. دشت هایی چه فراخ/ جیب هایی چه سوراخ! اما عیب نداره، فدای سر بوفون:دیییییی

این زیدان جانتان را هم جمع کنید. این چه حرکت شنیعی بود؟ ایشششششش

هان! نگران مربی جانتان هم هستم. این چرا مثل مجسمه میخکوب شده بود و تکان نمی خورد؟ سکته کرد؟ سقط شد؟

برادر سعید! بنده منتظر عکس هایت که قولش را دادی هستم. بی زحمت بوفون و دل پیرو و نستایش را زیاد کن:دیییییی

حالا همه با هم: دو دو رو دو دو دو ایتالیااااااااااااااااااااااااا

Permalink