مطلب قبلي :: خانه :: مطلب بعدي

دوشنبه ۲۰ فروردین ۸۶

هردو را خوب می شناسم من

پنجره اتاق باز مانده بود... باد می آمد و پرده را پهن کرده بود روی تخت، درست روی پتو نازک چهارخانه صورتی و کرم. از خواب می پرم... گاهی خواب دیدن آدم از جنس همیشه نیست. گاهی تصویرهای خواب ها آنقدر زنده و جاندار است که شک می کنی که واقعن خواب بود؟

پرده را از روی پتو کنار می زنم و پنجره را می بندم؛ در هواپیما بودیم... من، روی اولین صندلی سمت چپ ردیف وسط نشسته بودم، محبوبه روی اولین صندلی ردیف سمت چپ، یک ردیف جلوتر. تقریبن همه در هواپیما خواب بودند، سرهایمان را به هم نزدیک کردیم و شروع کردیم ریز ریز خندیدن و هرهر کردن...یادت هست محبوبه؟ چند ماه پیش بود؟ آن تصویر را بار دیگر در خواب دیدم... زنده و جاندار... انگار دوباره عازم سفر بودیم محبوبه... دلم آب یخ می خواهد.

غلت می زنم... بی حوصله ام و تلخ... پتو نازک چهارخانه صورتی و کرم را روی سر می کشم، گوشه پرده را کنار می زنم، وقت طلوع است... پدرم همیشه می گوید مهم نیست آدم غروب را ببینید، مهم طلوع را دیدن است؛غروب را همه می بینند، وقت طلوع است که خیلی ها خوابند. خوابم می برد...

تصویرهای زنده و جاندار امشب مهمان خواب های من هستند... روی کاناپه نشسته ایم، ناهیدسرتاپا سفید و کرم پوشیده است، من صورتی و کرم... در بشقابم کمی سالاد مکزیکی، دست پخت ناهید... از خوشمزگی سالاد تعریف می کنم. ناهید می گوید خوش تیپ ها را می گیرند ها...می گویم پس مراقب باش نگیرنت...می خندیم...شادو رها... چند وقت پیش بود ناهید؟ همین سه هفته پیش بود ناهید...سرم درد می کند.

تصویرهای زنده و جاندار در سرم پیچ می خورند... صداها درهم ادغام می شوند...نگاه ها دور می شوند و نزدیک... مریم از دست ها نوشته بود... فکر می کنم به دست ها... دست های ناهید که وقت صحبت کردن آنها را در فضا نرم و موزون حرکت می دهد...دست های محبوبه که از قوری چای را در لیوانم می ریزد... در صف تحویل بار هواپیما دست های ناهید کوله پشتی مشکی را روی دوش می اندازد، دست هایی که نیم ساعت بعد فرم های بازجویی را در فرودگاه پر می کرده است... دستهای محبوبه روی دکمه های کیبرد، نگاهش خیره به صفحه مانیتور..

تصویرها در صداها می پیچند، پنجره باز مانده است دوباره و پرده را روی پتوی تخت پهن کرده است... با محبوبه و مریم در دفتر کنشگران روی زمین نشسته ایم...صدای خنده هایمان طنین انداز... در قنادی نوبل در حال انتخاب شیرینی... با ناهید و هما در تاکسی در حال امضا گرفتن از راننده تاکسی... در خانه محبوبه ولو روی کاناپه های نرم و راحت... با ناهید در بالکن کتابخانه... تصویرها دور و نزدیک می آیند و می روند... صداها روی تصویرها می نشینند و رخنه می کنند... هردو را خوب می شناسم... شد یک هفته...

+ برنامه نظارت بر حمایت از مدافعین حقوق بشر اعلام کرد: ناهید کشاورز و محبوبه حسین زاده سریعا باید آزاد شوند

+ ژيلا بنی‌یعقوب ،روزنامه نگار به دادگاه انقلاب احضارشد

+سیزده بدر کمپینی :بازداشتی های داوطلب! - تجربه های زنانه

+ وكيل مدافع سه تن از زنان متهم در پرونده تجمع مقابل دادگاه انقلاب: موكلانم تفهيم اتهام شدند

+ اظهارات بهاره هدایت و عبدالله مومنی در مورد دستگیری دو تن از فعالان جنبش زنان

+ دروغ سیزده - سارا لقمانی

Permalink | Comments 15
 

.:: نظرات خوانندگان