مطلب قبلي :: خانه :: مطلب بعدي

دوشنبه ۲۷ فروردین ۸۶

فردا روز دیگری است

اس ام اس که می رسد نمی دانم چطور کارم را نصفه و نیمه رها می کنم، کوله پشتی را زیر بغل می زنم و اولین تاکسی را که می بینم داد می زنم: دربست!

راننده می پرسد کجا بروم خانم؟ من می گویم تند بروید لطفن! و راننده با تعجب دوباره سوالش را تکرار می کند و یادم می آید که مسیر را نگفته ام. لحظه هایی هست که آنقدر خوشحالی و زنده و پرشور و حال که فکر می کنی همه صورتت داد می زند که شادی و همه باید بدانند چرا!

راننده دو سه باری می پرسد خود زندان اوین؟ و هربار می گویی بله! دم در زندان اوین... و آخر سرنمی تواند جلو کنجکاوی خود را بگیرد و می گوید به ظاهر من زندان و آن طرفها نمی خورد و من از دو دوست فعال زنان خود می گویم که بعد سیزده روز آزاد می شوند. و مرد حیرت زده که آدم هایی هستند که از آسایش زندگی خود برای هدفی دوردست می زنند!

سرباز حیرت زده از این همه آدم که برای آزادی محبوبه و ناهید آمده اند مرتب می گوید ساهت هشت به بعد آزادمی شوند و تازه ساعت پنج است و از الان امده ایم چه کار؟!هر لحظه دوست و یاری عزیز از راه می رسد... لحظه ها دیر می گذرند انگار.

ساعت پنج و نیم، دو زن از دور می آیند؛ اولین نفر به سمت آن دو می دوم، آنها هم می دوند... ناهید را که در آغوش می گیرم و پشت سر هم می بوسم، محبوبه را که در آغوش می گیرم و سرش را روی شانه هایم می گذارد و اشک می ریزد، به خود یادآوری می کنم که "فردا روز دیگری است" ...

و بعد زنگ مهربان و آشنای خنده های همیشگی ناهید است و محبوبه که وقتی آسمان را نگاه می کند با هیجان می گوید آسمون واقعی و حقیقی و عشق، باور، هدف و اعتقادی آشنا که حلقه اتصال این جمع زنان فعال است...

سرخوش از چند ساعت خنده های از ته دل و صداهای امیدوار و مصممی هستم که امشب به دلیل آزادی دو عزیزمان در خانه ای کوچک طنین انداز بود؛ حالا می شود از هوای معرکه این روزها لذت برد:-)

+ دو یارمان، ناهید کشاورز و محبوبه حسین زاده آزاد شدند (گزارش تصویری)

+ عکس های کسوف باشی از دو تا گل ما پس از آزادی

+ ناهید کشاورز و محبوبه حسین زاده آزاد شدند

+ ... که مثل هر کس نیست

Permalink | Comments 27
 

.:: نظرات خوانندگان