مطلب قبلي :: خانه :: مطلب بعدي

پنجشنبه ۲۰ اردیبهشت ۸۶

ما و مصدر«باشیدن»

مصدر "باشیدن" در فارسی کلاسیک، به معنای «اقامت کردن» به کار می رفته است. از این معنا در فارسی امروزین اسم مرکبی ساخته شده است به نام «باشگاه».

در نثر اواخر دوره قاجار، کم کم از این مصدر صورت فعلی ساخته شد که به مفهوم فعل رابط «است» استفاده می شد. اما حتا در همان دوران نیز در متون معتبر بسیار به ندرت از این فعل استفاده می شد . کارکرد این فعل بیشتر در مکاتبات دوران مشروطه بود.

در روزگار ما از صیغه های این فعل در زبان گفتار استفاده ای نمی شود؛ در زبان معیار هم بهتر است و به قول یک استاد زبان شناس عزیز ما اصل بر این است که از صیغه های این مصدر به جای فعل «هست» و «است» استفاده نشود.

این را نوشتم چون در وبلاگ های زیادی می بینم که به خصوص وقتی می خواهند مطلبی جدی و تحلیلی بنویسند، مدام از « می باشد» و « می باشیم» و « می باشم» استفاده می کنند.

Permalink