مطلب قبلي :: خانه :: مطلب بعدي

سه شنبه ۲۶ تیر ۸۶

همین جوری!

- پوست تن حساسی دارم...با کوچک ترین برخوردی با هرچیز از در و دستگیره گرفته تا زمین خوردن، چنان کبود می شود که اگر کسی نداند فکر می کند چه خشونت علیه زنان و کتک کاری شدیدی نسبت به اینجانب صورت گرفته است!! اگر هم زخم شود، اثر کم رنگ زخم تا مدت ها روی پوستم باقی می ماند.... در مطب دکتر پوست تا شروع به توضیح حساسی پوست تنم کردم، حرفم را قطع کرد و گفت: برای اینه که ماهی نمی خوری. ماهی نمی خوری، درسته؟....وقتی در جوابش تایید کردم که لب به ماهی نمی زنم، گفت اصطلاحن خشک گوشت شده ای و درمان هم همین است که هفته ای لااقل دوبار ماهی بخوری. در راستای معالجه و درمان و تر گوشت شدن، چند روز پیش بعد از چلاندن سه لیمو ترش روی یک تکه ماهی قزل آلا با چشم بسته دست به کار خوردن این موجود غیر محترم(!) شدم... یک قاشق، دو قاشق، سه قاشق...قاشق چهارم و بدو دستشویی و بالا آوردن... من ترجیح می دهم تا آخر عمر خشک گوشت باقی بمانم و همواره اثرات خشونت علیه زنان(!!) روی تنم باشد، نخواستیم بابا جان! نخواستیم...!

- از تلفن بیزارم و فراری... همه اقوام و دوستان خانوادگی می دانند اگر تنها خانه باشم، محال است تلفن خانه را جواب بدهم. دلیلم هم ساده است؛ اولن نود و پنج درصد موارد کسی با من کاری ندارد و بعد هم اینکه همه بشریت می دانند چقدر از تلفن گریزانم. هشتاد درصد موارد هم گزینه ویبره تلفن همراه ام فعال است و روزی دوبار نگاهی بهش می ندازم تا اگر از کسی شش تا تلفن و ده تا اس ام اس دارم که بابا کار واجب دارم، به او زنگ بزنم! حالا تازگی ها روزی دوبار نگاه به تلفن همراه به روزی یک بار گاهی هم دو روز یک بار تقلیل پیدا کرده!! گریزانی تازه ای هم پیدا کردم... از ایمیل فراری شده ام. من که روزی حداقل شش بار میل باکس همیشه لبریزم را چک می کردم، الان به زور روزی یک بار سراغ میل باکس می روم، نگاهی سرسری می اندازم، ایمیل های بسیاری را حتا باز هم نمی کنم و فوری صفحه ایمیل را می بندم. خلاصه من شرمنده اگر ایمیل ها بی پاسخ مانده اند... انشالله این گریزانی تازه درمان شود لااقل!

- بابا والا یاهو مسنجر این جانب هک نشده و من هم نمردم! فقط در راستای گریزانی از جینگولجات دنیای مدرن، قرنی یک بار با چراغ روشن سروکله ام در مسنجر پیدا می شود.

- یک بار آرش عاشوری نیا ( ملقب به کسوف باشی) می گفت انقدر از دنیال کارهای اداری امور رفتن بیزار است که روزی بخواهد طلاق بگیرد، چون حوصله کارهای اداری و دادگاه و این چیزها ندارد بی خیال طلاق می شود! حالا من به قدری از کاغذبازی ها و بورکراسی اداری گریزانم و فراری، که روزی بخواهم ازدواج کنم به دلیل دنگ و فنگ های اداری و آزمایش و محضر و عاقد و کلاس و دنگ و فنگ های دیگری در این راستا، بی خیال شده و قید ازدواج را می زنم. حوصله ندارم والا!! یعنی تا این حد؟!...آره جان شما! تا این حد!

- یکی از بی فایده ترین کارهای دنیا به نظر من خواندن نقد فیلم و نقد کتاب است... بدتر اینکه معیار فیلم دیدن و کتاب خواندن عده ای نقدهای منتقدان است؛ و اصلن اول نقد را می خوانند تا بعد تازه بروند سراغ فیلم یا کتاب!

- شما هم مثل من چند تا دختر دبیرستانی را با هم می بینید راهتون را کج می کنید؟ چرا انقدر عده ای قابل توجه از دختر دبیرستانی های این نسل پررو و بددهن و لات منش شده اند؟! چنان متلک هایی حواله زن و مرد و پسر و دختر می کنند که من با دهان باز سر جایم میخکوب می شوم! ما هم والا دبیرستانی بودیم ننه!! آخر الزمان شده...! ولی سوژه خوبی برای گزارش می تواند باشد...بر پدر و مادر هرکس که سوژه ام را بدزدد صد لعنت!

- در راستای همان گریزانی و نفرت از تلفن، نابغه ای که من باشم همواره یادم می رود که وقتی تلفن همراهم را می خواهم تو کیفم بگذارم قفل کنم. در نتیجه، دستم از روی کیف می خورد و تلفن برای خودش آخرین شماره را می گیرد، بعد طرف گوشی را برمی دارد و بعد چند تا الو الو می بیند صدای من میاد که دارم با بغل دستیم حرف می زنم و گاه آبروریزی ها و سوتی های ناجوری هم پیش می آید که برای اطلاع از دو فقره آنها می توانید به دو تن از همین اهالی محترم وبلاگستان و بابای بیچاره ام مراجعه کنید!! در همین راستا علما به بنده نصیحت کرده اند که آزادی زنان را فعلن بی خیال، حافظه ات را تقویت کن که یادت نره تلفنت را قفل کنی آبجی!

- بعله! ما هم بلدیم روزمره بنویسم...!!

Permalink | Comments 20
 

.:: نظرات خوانندگان